doğal sanat

bizim göl

2010-03-29T12:33:00.001-07:00

Kışın ortasında keşfettiğim ve gölün buz tutmuş sularında buz pateni ! yaptığım gizemli gölümüzü geri kalan hayatım boyunca çok fazla göreceğimi ümit ediyorum.

torosların zirvesinde etrafı yaşlı ardıç ormanıyla çevrili inanılmaz huzur ve sessizliğin bulunduğu gizli bir göl bizim göl. resmi adını bilmiyorum ama benim için adı bizim göl....

geçenlerde aldığım karetta mini karavanı test etme amacıyla bizim göle arkadaşım cengizle gezi düzenledik. karavan benim gibi ultra dağınık ve paspal birisi için inanılmaz kolaylık oldu. arazi şartlarında sıkıntı yaratmaması ve sunduğu extra konforla mutlaka tavsiye edeceğim bir cihaz.

İlk Kar.

2009-12-06T07:14:00.000-08:00

Yılın ilk kar beyazlığına ayağımı basmanın mutluluğunu yaşadım bugün. Sabah karadaüın zirvesindeki beyazlığın çekim gücü çok etkiliydi. güzel ve keyifli bir gazi oldu. bu arada arazi aracımın lastikleri değişecek. zirvede 30 cm karda bir hayli kurtulmak için debelendim :) anlatılacak değil yaşanacak güzel bir geziydi :)

Uzak sen istemezsen uzak değildir

2009-11-28T09:16:00.000-08:00

Bayram sabahının yalnızlığını babamlarla geçirdiğim kalabalık kahvaltıyla doldurduktan sonra, aptalın karnı doyunca gözü yolda olurmuş deyimine uygun bir şekilde kendi evime geldim. bahçemdeki inanılmaz sonbahar havası beni otomatik çay moduna soktu. bu arada kadim dostum cengiz de gelerek şiir gibi sonbahar ışığı altında bahçede çayımızı yudumlarken gezi planı oluşturduk.

bir kaç hafta önce şehir dışında çay içerken gördüğümüz ciddi bir zirveye çıkmayı hayal etmiştik. çok büyük ve uzaktı. bir hayalin gerçekleşmesinin ne kadar güzel olacağını düşündük. çay malzemelerimizi ve ben fotoğraf makinamı alarak benim emektar renault 12 le çıktık yola.

güzel, güneşli, tadımı çıkarın bak kış gelmeden der gibi sıcak rüzgarsız bir karaman gününde vurduk kendimizi yola. şehrin gergin negatif atmosferinden doğanın sıcak kucaklayan kollarına ulaştıkça içimize akan huzuru tadmak inanılmazdı. etraf artık sonbaharın verdiği sarı kırmızı yapraklı ağaçlarla farklı bir görüntüye bürünmüş, kışa hazırım artık beyaz örtümü isterim der gibiydi.

gideceğimiz dağın zirvesini görünce bir an ürkmedim dersem yalan olur. en az 10 kilometre dağın eteğine yürüyecek ve 5 kilometre kadarda tırmanacaktık. arabayı kenara parkettikten sonra patikamsı bir yoldan başladık yürümeye. yanıma su almayı unutmuştum ve sabah annemin kahvaltıda yedirdiği lezzetli kavurma beynime su sinyalleri göndermeye başlamıştı... zaten bir şeyleri unutmazsam olmazdı :) yürürken bakımsız bahçelerde doğal büyüyen organik elmalardan yiyerek susuzluğumu bastırdım. her zamanki gibi rahat bir yürüyüş temposuyla cengizle etrafın güzelliklerini kaçırmadan, doğayı yaşayarak hissederek , ve konuşarak keyifle başladı gezimiz.

uzakta erişilmez gibi gözüken zirve biz adımlarımızı attıkça biz ona değilde dağ bize geliyormuşçasına yaklaşıyordu. yol arkadaşlığı hayat gibidir. bir ritm ister. eğer ritm tutmazsa arkadaşınızla yol zehir olur, aynen hayatınızdaki diğer arkadaşlıklarınız ve ilişkilerinizdeki gibi. yol boyunca cengizle gördüğümüz güzellikler, geleceğimize dair projelerimiz üzerine konuştuk. proje dediğimizde basit ve doğal yaşamdan başka bir şey değil. insanı geren sıkan şehir iş hayatının ruhumuzu kemiren, karanlık pompalayan dünyasından kaçma, insandan uzak yaşama hayalinden ibaret. etrafımızda bizi yöneten önyargı ve kuralları reddetmeyi her zaman kendim için kullansam da yinede şehir hayatının bana pek çok konuda sıkıntı verdiğinin bilincindeyim. benimle aynı duyguları paylaşması cengizin büyük bir şans ve bunu değerlendirmeyi planlıyoruz artık.

yanıma 10-20 geniş açı sigma objektifim almıştım. yatay sonbahar ışığında bir kaç kare almaya niyetlensemde stüdyo tarzı kuş fotoğrafı çeken ben için biraz acemice çekimlerim oldu. bu konuda üstad cengiz daha başarılıydı. bol bol çıkacağımız dağı etrafı ve kendimizi çekmekle yetindik.

dağın eteğine patika bir yoldan geldik. bütün heybetiyle karşımızda bizi bekliyordu. uzakta gördüğüm bir kaç kavak ağacı beni oraya yöneltti. düşündüğüm gibi bir su pınarı vardı. o lezzetli kaynak suyundan kana kana içtik. kısa bir oturma ve dinlenmenin akabinde allahın yürü yaa kulum demesi gibi vurduk kendimizi dağa. bisikletçi günlerimin ve sürekli dağ tırmanmanın hediyesi çok rahat ve seri adımlarla tırmanmaya başladım. fakat bir an önce zirveye çıkmayı değil, her adımımda etrafın güzelliklerini, toprağı, sararmış meşe ağaçlarının yapraklarını, etrafımızı çeviren dağları mavi gökyüzünü özümseyerek , hissederek bir tırmanma oldu.

kuş gözlem olarak hayatımın ilk çit kuşunu bu gezide görerek çok mutlu oldum. yol boyunca yürürken etrafımızda ardıç kuşları ve karatavuklar bize eşlik etti. bir kaç baştankara yüksek dallardan bizi o güzel ötüşleriyle selamladı. zirveye doğru gördüğümüz keklik sürüleri gezimizin ayrı bir lezzeti oldu.

zirveyi hayal ederken, karşımıza yeni zirveler çıktı. bu bize ayrı bir güç verdi. kayalardan tırmandık, topraklı taşlı yerlerden yürüdük. bizi çağıran zirve nihayet karşımızdaydı. zirveye ulaştığımızda inanılmaz bir hiçlik duygusu, etrafımızı saran dağların, vadilerin güzelliği ve benim için çok değerli olan sessizliğin sesi. sadece seyrettik. hissettiğim garip bir duyguydu içimdeki. yaşadığım şehirden kopup bu zirvedeki sukunet anlatılacak bir duygu değildi. etrafımı saran kurtulmak istediğim sıkıntılı düşüncelerin yokluğu bana hafiflemiş olmanın dayanılmaz tadını sundu. hayat buydu. bir hiçtik... koskoca hiç. övünecek işimiz, arabalarımız, gösterişli evlerimiz, kibir, ego, kin, nefret ve bunun gibi insanoğlunun ruhunu karartan duygular zirvede yoktu ve en önemlisi dağın umrunda değildi. olması gerekeni yaptım ve sadece sevdiklerimi düşündüm. sevgi...

cengizin telefonundan çalan kitaronun silk road şarkısı ruhumuzu sararken benim yaktığım gevenin ateşi ellerimizi ısıtıyordu. zirveye veda zamanı gelmişti. etrafa son bir kez baktım. uzakta bizi bekleyen gel diyen zirveler, yollar, vadiler ağaçlar... sessiz bir dağ inişi yaptık. cengizle mesafeyi açtım ve onu istediği kendisiyle olma duygusuyla başbaşa bıraktım. indikçe ne kadar zor bir işi başarmış olmanın haklı lezzeti ruhumu sardı. gün batımına yaklaşan güneşin yatay ışığı okadar berraklaştırmıştıki etrafı....

arabaya kadar olan yolda doğada yürümenin lezzetiyle ve içeceğimiz çayın hayaliyle yürüdük. 30 kilometre civarında yürümek iş hayatında sürekli benim gibi oturan için bedenime ilaç gibi geldi. semaverimizde oluşan bir arıza çaylarımızı evde içmemiz gerektiğini söylesede arabanın yanında oturup dağımızı son bir kez izledik gün batımına doğru.

ve şehrin karanlığına dönüş....

Pozantı - Belemedik - Adana

2009-11-14T13:52:00.000-08:00

Soğuk ve kapalı bir Karaman sabahından, hafta içi planladığımız Pozantı Adana gezisi için üstad Cengizle birlikte çıktık yolumuza.

Ereğlide bizi karşılayan yağmur gün boyunca yoldaşımız oldu bize. Yolda görmeyi çok istediğim bolkarlar etrafımızı kaplayan sis ve yağmur sebebiyle bize asi ve heybetli görüntüsünü vermesede siste yolculuk çok keyifliydi. koskocaman bir hiçliğin ortasında gibiydik. müzik ve muhabbetle zaman kaygısı olmadan kendimizi bir anda pozantıda bulduk.

yüreğimizin değil midemizin sesini dinledik ve şehir girişinde bayanların gözleme yaptığı bir mekana kurulduk. gözlemenin yanında benim ricamı kırmayarak tavada yumurta yapmaları bonus oldu. bol çay, gözleme ve salatayla kahvaltımızı yaptık. hesabı ödemeye gittim ocak başındaki bayanların yanına. bana 6 lira dediler. okadar yediğimiz şey için çok ucuz kazıklasaydınız bizi dedim :) ve 10 lira verdim. samimi ve gülümseyen insanlar bırakarak ardımızda belemediğe doğru yola çıktık.

yol boyunca yanımızda akan dere ve çınar ağaçlarının inanılmaz güzel sonbahar tadında renkleri, torosların ihtişamı bize eşlik etti. Belemedik köken olarak bilemedikten geliyor. Almanlar demir yolunu yaparken çift taraflı belemedik noktasında rayların birleşme noktasını tam hesaplayamamışlar ve o noktaya bilemedik adını koymuşlar :) tren istasyonuna aracımızı bıraktıktan sonra alman yerleşim bölgesine fotoğraf çekmeye gittik.yıkılmış harabe yapılar, çınar ağaçları ve bu güzellikte yaşama şansına erişmiş bir kaç yöre insanı. bol fotoğraf çektik. sonbahar kendisini belli etmiş etraf sarı ve yeşilin renk karmaşasına bürünmüştü. derin bir sessizlik, hafif yağmur. hayatımın kalanını ve ölümü yaşayacağım yer gibi hissettim bu coğrafyayı. belemediği terkederken içimden bir ses burayı daha çok göreceğimi söylüyordu.

Adana'da bizi bekleyen Mustafa Tor ve eşleri Berrin ablayı daha fazla bekletmemek için adana istikametine yola koyulduk. yolda hafif yağmur eşliğinde torosların güzelliğinden çukurovaya doğru yol aldık. beraberimizde yağmuru güneşli bir güne uyanan adanaya getirdikten sonra Berrin ablanın bize sunduğu yorgunluk kahvesinden sonra uzun zamandır hayalini kurduğumuz kebap aksiyonuna doğru yola çıktık. Adana'da tek geçtiğim kolcuoğlu lokantasında inanılmaz bir meze ve salata çeşitliliğine pervasızca saldırdıktan sonra hiç bir yerde lezzetine ulaşamadığımız kebabı afiyetle yedik.

güzel başlayan günümüz, yine yağmur eşliğinde sakin bir geri dönüş yolculuğuyla son buldu.

Aramak

2009-11-11T03:50:00.000-08:00

Hafta sonu kadim dostum Cengizle yaptığım gezide değişik deneyimler yaşadım. fotoğrafa konsantre olmadığım için sadece kendimi aldım yanıma. istikamet toroslardı. yolda gördüğüm berrak bir su pınarı konuşlanacağımız yeri belirledi. çam ormanında inanılmaz huzurla akan berrak dere bizi onun çıkış kaynağına gitmeye yöneltti. ormana daldık ve nereye gittiğimizi ve niye gittiğimizi sorgulamadan yürümeye başladık. ilerlerken uzaktaki gördüğümüz bir noktaya gidelim dedik. her zirve arkasında yeni bir zirveyi doğurdu. uzun bir yürüyüş yaptık ama ne yorgunluk ne farkındalık hali vardı üstümde. kuşlar, bitkiler, kış soğuğunu tadmamış uçuşan kelebekler, mantarlar ve mavi gökyüzü. doğayı hissetmenin derin tadı..

tırmanmayı hep sevmişimdir. inerken inmek kolay ve zevksiz gelir bana, ama aldığım mesafeyi görmem için bana geriye dönüp bakma şansı vermiştir. benim gevezeliğimle geçen dönüş yolundan sonra küçük pıarımsı deremize geldik. hemen arabadan sandalyelerimizi çay ekipmanımızı alarak yolculuğumuzun mükafatı çayımzı koyduk kaynasın diye demliğe. su sesi.. sessizlik sonra ve kendini hissetme. çok güzel dingin bir saat. demli çay... içimdeki azda olsa bulunan karanlık olan enerjiyi yoketmem.

ruhum özgürlüğe bir kapı açtı...

huzura yolculuk

2009-10-05T01:18:00.000-07:00

uzun zamandır fotoya gidememenin açlığını hafta sonu sertavul yaylasında tüm gün foto gezisiyle giderme fırsatı buldum. akşamdan yaptığım hazırlık neticesinde ilk defa bir geziye birşeyler unutmadan çıktım :) bu gezide yeni aldığım semavari de test edecektim. pardon ateşi unuttum, çakmak alacaktım :P dağda tesadüfi içinde 3 kibrit çöpü bulunan kibriti eşyaların arasında buldum. filmlerdeki gibi son saniyede ateşi tutturdum, heba olan iki çöpün arkasından. hayat gibi bir şey bu dağda üç kibrit çöpünün olması. bunun üzerine derin yazılar yazılır diye geçirmedim değil içimden. gün sessiz başladı ve sessiz devam etti. bol foto, iç huzuru, demli yayla suyuyla yapılmış çay tatında bitmesin dediğiniz günlerden biriydi... klasik türlerim bana yine bol foto içn poz verdiler. saklanmadığım için ürkek ardıç ve ağaçkakan türleri yaklaşmasalarda

haftaya saklanarak ürkek türleri fotoğraflamayı deneyeceğim. toros dağlarının beni kendine çeken ardıçlı, sedirli, taşlı topraklı bir gününün terketmek benim için zor olsada huzurun olması gereken yerde, içimde olduğunu düşünerek bu güzel tabiat parçasından ayrıldım.

Kapuzbaşı Şelaleleri

2009-08-10T12:48:00.000-07:00

Bu hafta sonu sevgili dostlarımız Mustafa TOR ve Berrin ablanın davetlisi olarak kapuzbaşı şelalarini turladık. pozantıdan aladağlara olan güzel bir geziden sonra kayseri sınırlarındaki kapuzbaşına ulaştık. çok güzel bir coğrafya inanılmaz bir görsel. dağlardan fışkıran şelaleler mutlaka görülmesi gerekiyor. ama iki gün boyunca beni insan kalabalığı ve piknikçi fazlasıyla gerdi. daha önce ermenek zeyve pazarında da yaşamıştım bunu. bir güzelliği nasıl katledersiniz ? cevap basit türklere verin....

gidin ama kirletmeyin.

Hafta sonu misafireri

2009-07-05T08:21:00.000-07:00

Hafta sonu ankaradan gelen misafirlerim saysinde ben de işten kaytarma fırsatı buldum ve bu sene gitmediğim karadağa ve diğer bir kaç noktaya gitme şansım odu. cuma günü öğleden sonra başayan gezimiz oğlumun katılımıyla karadağla başladı. kuş yönünden biraz kıt geçen karadağda çektiğimiz yılan fotoğrafı içimizi ferahlattı. ertesi gün kerkeneze gittik misafirlerimle . bol foto çeken dostlarımın sevinçten ağızları kulaklarındaydı. kerkenezden sonra kara isketeye gitmek üzere yola çıktık. konya ovasından toroslara tırmandıktan sonra hışılayık su kaynağına ulaştık. kuş vardı ama ışık kötüydü. biz de olması gerekeni yaptık ve ardıç gölgesinde sucuk çay ve muhabbet keyfi yaptık. ertesi gün misafirlerim akbaba ve kuzgunu bol miktarda fotoğraflayınca hafta sonu foto muhabbetimiz nihayetlendi. öğleye doğru çok güzel manzaralı bir zirveden çay ve mangal keyfiyle gezimizi nihayetlendirdik.

Karagöl Bolkarlar gezisi.

2009-06-21T12:07:00.000-07:00

Adanadan sevgili dostlarım mustafa TOR ve eşleri Berrin TOR hanımın nazik davetleriyle karagöl ve çinili göl gezisine dahil oldum. sabah erkenden arkadaşım cengiz özdemirle beraber yola koyulduk. gün doğumuna karşı güzel müzikli ve keyifli sohbetli bir yolculukla buluşma noktamız çiftehana geldik. biraz erken gelmemiz ve midemizin gönderdiği sinyaller neticesinde kahvaltılık armaya başladık. ne simit ne poğaça vardı burada. bizi izleyen iri yarı ve göbekli bir amcanın ciğer yermisiniz sorusuna şiddetle evet dememle sabah kahvaltısı işini de çözmüş oldum... kahvaltı esnasında adana grubu da iki minibüsle çiftehana geldi. kısa süren merhaba bölümünden sonra karagöle doğru yola revan olduk. ilk girdiğimiz köydeki çay molasında eşsiz bolkar dağlarının manzarasını demli ay eşliğinde çıkardım. adanaya giderken hep hayranlıkla izlediğim bolkar zirvelerine çıkacak olmanın heyecanı bambaşkaydı. uzun süren yolculuktan sonra 2000 m üzerine çıktık ve araçları bırakacağımız alana ulaştık. etrafımızda bolkar zirveleri , çeşitli çiçekler ve pamuk şeker gibi bulutlar vardı. günüm keyifli başladı ve keyifle devam etmekteydi. yanıma manzara için sigma 10-20 mm ve makro için 105 mm nikkorumu almıştım. manzaraları 10-20 ile çalıştım. park alanından karagöle kadar olan parkurda güzel ve zorlu bir yürüyüş yapmanın bu arada gördüğüm güzellikleri fotoğraflamıanın tadını çıkardım. kara gölü uzaktan görmek inanılmazdı. saklı bir hazine gibi parlıyordu zirvelerin arasında. bol fotoğrafını çektim manzaranın.göl kıyısına indikten sonra sonra toros kurbağaları ve etraftaki çiçeklerden bir kaç makro aldım. çok istediğim karagöl lalesinin zamanının geçmesi yüzünden iyi bir fotoğrafını alamadım. bu arada bolkar kelebeklerini esefle kınıyorum. bana hiç poz vermediler :) karagölden sonra çinili göle yaptığımız gezide yaz mevsiminde kara ayak basmanın tadını yaşadım. inanılmaz bir doğa gerçekten. dinlenme anında adanalı dostların kar ve çilek reçeli karışımı içecekleri ise inanılmaz lezzetliydi. hiç bitmesin diyeceğim bir gün dü kısacası. dönüşte cengizle beraber yine çiftehanda pirzola ve salatadan oluşan yemeğimizi yedik. üstüne içtiğimiz çay ve benim galibiyetimle sonuçlanan tavla zaferiyle günü sonlandırdık. güzel müzikli ve sohbetli dönüş yolculuğundan sonra sağ salim evimize ulaştık....

Gagalarda makro

2009-06-16T12:17:00.000-07:00

Kerkenezlerin av çeşitliliği çok ilgimi çekti. böceklerden fareye kadar bir hayli menü zenginliğine sahipler. ciddi anlamda çiftçi dostu bu hayvanlar gerektiği değeri görürler umarım.

Küçük Kerkenez

2009-06-07T12:11:00.000-07:00

Küçük kerkenez kırmızı listede olan nesli tehlike altında bir yırtıcı kuş. kışın afrikaya göçen bu güzellik yazın çoluk çocuğa memleketimizde karışmakta. geçenlerde keşfettiğm yerlerine gitmek için herzamanki gibi karga kahvaltısını yapmadan yataktan kalktım. fotoğraf demek ışık demek. sabahın o güzelim yatay ışığına ulaşmak için bu cefayı çekmek lazım. insanların yataklarında uykunun en tatlı olduğu anlarında aracımla yola koyulum. dünyanın sessizliğine u2 grubunun one isimli şarkısıyla eşlik ettim yolda. araziye geldiğimde güneş en tatlı eğimindeydi. 300-800 hazırladım ama herzamanki gibi bir şey eksikti yine arazide. fasulye torbası evde kalmıştı. torbasız arabanın penceresinde çekmek zorunda kaldım fotoları. perde hızını azıcık arttırarak titreme riskini azalttım. güzel olduğuna inandığım fotolar çektikten sonra sabah dokuz gibi pazar kahvaltısı sabahına evimde, gördüğüm kerkenezler ve diğer türlerin fotoğraflarını çekmenin keyifli hazzındaydım.

karadağ ve makro denemeleri

2009-06-02T13:18:00.000-07:00

Pazar sabahı fotoğrafçı arkadaşım cengiz özdemirle (" http://dogalbakis.blogspot.com/ " sitesinin yazarıdır ayrıca. ) makro dünyasının tadlarını almak için karadağın zirvesine yola çıktık. başdağ zirvesinde etrafımızda çiçek böcek ve huzur vardı :) unuttuğum şapkadan dolayı amele yanığı olsamda böceklerin dünyası beni bir hayli mutlu etti. makro zor işmiş :) bir kere teknik istiyor. böcüğü gör bas çekle olmuyor. iyi bir lens şart. ben nikkor 105 2.8 vr tercih ettim ve doğru kararı verdiğimi düşünüyorum. mümkünse çift flaş gerekli. benim gibi boş pillerle giderseniz rezil olursunuz. çok kısık diyaframla çekileceği için perde hızı düşüyor ve en ufak rüzgarda sallanan çiçek ve dallar sinir katsayısını zorluyor haliyle :) öğreneceğiz . bilmemek değil öğrenmemek ayıp. bana göre işin özü tabiatta olmak ve oradaki yaşadığım duyguyu fotoğrafla eve getirmek. bu konuda makro dünyasının bambaşka olduğunu düşünüyorum. mutlaka tavsiye ederim mikro kozmozu :)

ağaç yaşken eğilir.

2009-06-02T12:58:00.000-07:00

3.5 yaşındaki oğlum zeki tunanın uzun zamandır kafamı ağrıtan sertavulun karadağına (bütün dağlar karadağ) gidelim sucuk ekmek yiyelim akbaba çekelim tutturmasıyla c.tesi sabah meşe odununda sucuk ve çay yapma heyecanıyla atladık sabahın köründe arabaya. oğlum inanılmaz fotoğra ve doğa meraklısı. bol bol fotoğraf çektik ve dürbünle gözlem yaptık. en çok hoşuma gidense yeni literatüre kattığı "kuyrukkakanın arkadaşı" adlı tür. hala hangi tür olduğunu çıkramadım ama iyi bir türe benziyor :)

kıyamayanlara :)

2009-06-02T12:42:00.000-07:00

çok sevdiğim bir dostum yeni bir arazi aracı alsam kıyamam dağa taşa gidemem diyor :) ben de kıyarım benimle mi yaşıycak diyorum. suzuki vitarayla ilk foto gezilerimden oldukça tad aldım. darısı parası olupta alamayanlara :)

AKGÖL

2009-05-13T23:47:00.000-07:00

İl çevre ormandan bir arkadaşın ereğli sazlıklarına gidelim mi sorusuna tereddütsüz evet dememle başladı gezi :) uzun zamandır aklımda olan bir bölge. ereğlideki ivriz barajının kurulmasıyla yokedilen bir tabiat şaheseri. iki yıl önce gittiğimde gölü bulamamış köylünün götürdüğü minik bir su birikintisine sıkışmış kuşları gördüğümde içim cız etmişti.

sabahın beşinde il çevre ormanın yüksek toyota pikabıyla yola çıktık. avın yasak olduğu bölge hem denetlenecek, son durum kontrol edilecekti. türkiyenin en uzun virajsız yolunda ayrancıya doğru yol alırken uykusuz gözlerim gün doğumunun güzelliğini izlemekteydi.

bölgeye deneyimli bir orman memuruyla geldik. karışık yollardan kaybolma derdi olmadan etrafa dağılmış ilk su birikintisinde gözüme çarpan flamingolardı. allı turna diye boşuna dememişler çok zariftiler. uzun bacaklar kıyıda gagalarıyla suyu karıştırıyor, angıtlar sesleriyle ortalığı inletiyordu. benim gibi yüksek rakım kuşçusu için inanılmaz bir keyif oldu suyla ilk karşılaşmam.

bölgeyi ekip kontrol ederken ben de sayım yaptım ve kuşları kontrol ettim. pelikan bile vardı. gün ışığı en yatay halinde göldeki mavi suya vuran yansımasıyla ben bir fotoğraf cenneti diyorum havasını veriyordu.

hafta içi işe değilde böyle bir güzelliğe uyanmak gerçekten bana inanılmaz bir keyif verdi.

Sihirli Kuş

2009-01-19T20:33:00.000-08:00

Kuş gözlem ve fotoğrafçılığına ilk başladığım dönemlerde zirvelerde karşılaştım ALAMECEKle . ala sı o güzel pembe ve kırmısından aldığı isimdendi. inanılmaz bir güzellik. kayalık ağaçsız dağların gelinciği oldu benim için. mutlaka yüksek rakımlara çıktığımda görmek ve fotoğraflamak için can attığım bir tür. kuş fotoğrafı heveslilerine fani dünyalarında bir kere de olsa iyi kötü mutlaka fotoğraflamalarını tavsiye ediyorum bu güzeli.

Daha uzaklara gitmek için yeni aracım

2009-01-08T23:57:00.000-08:00

Arazi aracım olan emektar reno onikim hafif yollu teklemeye başlayınca ufak bir değişiklik yaptım. renomun üzerine kuma aldım. bakalım grand vitara mı reno 12 mi arazide başarılı. testini yakında yayınlarım :)

1500 Liraya Akbaba fotoğrafı nasıl oldu :)

2009-01-03T08:06:00.000-08:00

Yazın en güzel sabahlarından bir sabah her zamanki gibi atladım benim külüstür renoya çıktım yola. derdim akbaba fotoğraflamak. günün erken saatinde çadırımı kurdum ve başladım beklemeye. bol akbaba ve kuzgun vardı etrafta. güneş yüzünü gösterir göstermez benim ağır makinalı sigma 300-800 sanki normandiya çıkartmasında amerikan askerlerini avlayan makinalı tüfekler gibi çalışmaya başladı. 40 m, 20 m her yerdeki kuşlara uçan konan acımadan nikon d300 ün geliştirilmiş netleme kabiliytiyle bol bol avladı. nefis kareler yakalamanın mutluluğuyla ve güneşin dikleştiği saatlere doğru eve yola çıktım. herşey yolda benim renoyu beğenmeyen polislerin beni durdurmasına kadar çok keyifliydi. aksilik ya tanıdık polisler de değil. arabanın 5 yıllık sigortası ve vizesi yokmuş :) haydaaaa tutturdular senin arabayı bağlıycaz. etmeyin aman desemde nuh diyorlar peygamber demiyorlar. artık telefonla sigortacımı aradım hemen ayaküstü trafik sigortamı yaptırdım. güzel bir ceza ve 7 gün içinde vize mi yaptırma süresi aldım. bu süreç içinde arabaya 1500 ytl masraf yaptım. tüptü, muayeneydi, haraçdı .....

ama evde fotoğraflarımı görünce bana göre türkiyede çekilen en iyi akbaba fotoğraflarıyla karşılaştım. ve o fotoğraflarıma 1500 ytl lik akbab fotoğrafları adını verdim :)

mini gözlem. sertavul yaylası

2008-11-30T09:57:00.000-08:00

sabah uyanır uyanmaz pencereye koştum. sisli ve krağılı bir karaman sabahı tam bir hayal kırıklığı oldu . yatakta pinekleyip tv izlemek ve evin bahçesindeki yaprakları temizlemek fikri beynimde hafifçe geldi geçti. pazar sabahlarına has kahvaltı sinyalini midem verince fotoğraf malzemelerimi arabaya yükleyip doğru babamlara gittim. bu arada fotoğraf malzemelerim için ikinci bir araba almam gerekecek okadar fazlalar. tabiii ikinci arabayı kim sürecek derdi var. büyük arazi aracı fikrimi ertelememeliyim daha fazla. yaptığımız güzel kahvaltının akabinde açan gökyüzü bana büyük bir sürpriz oldu. kardeşim babam ve ben hep birlikte sertavul yaylasındaki baştankara noktama gitmeye karar verdik. 1000 rakımdan 1700 rakıma çıktık önce. kuş gözlemi açısından tatsız bir yolculuk oldu; birkaç ekin kargası, leş kargası ve bir kuzgun. ama torosların inanılmaz doğası ve göksu vadisinin tarifsiz güzelliği keyfimize keyif kattı. üzerimdeki negatiflik de şehir de kaldı. baştankara noktama geldik nihayet . sedir ormanı içerisinde küçük bir pınar olan bölge. dağda içilen çayın tadı hiç bir yerde bulunmaz. hele bir de soğuksa hava. hemen ateş yaktık çay için. ben kamuflaj çadırımı ışığın konumuna uygun bir şekilde kurup ya nasip dedim. bu arada o kadarda kolay değil tabi çadıra girmek. 6 kiloluk bir objektif kullanınca onu çantasından çıkarmak bir dert. tripodu aç, lensi koy, makinayı tak. flaş extenderi koy, sc 17 uzatma kablosunu tak... bissürü iş. sonra bunu düşmeden çadıra götür ve bekle :) sürpriz tür beklentim ne yazık ki olmadı. şakrak bekliyordum ama hala gelmemişler. iyice çökmesi gerekiyor anladığım kadarıyla soğuğun. bol miktarda çam baştankarası ve akyanaklı baştankara çektim. sıvacı ve anadolu sıvacı kuşu da sağolsun bana eşlik ettiler. uzaktan bi kaç florya yeşil yeşil sırıtsada yakınıma teşrif etme lütfunda bulunmadılar. babam ve kardeşim yakında olduğu için ardıçlar çadırda olmama rağmen uzak kalmayı tercih ettiler. güzel temiz havalı çay tadında. sedir ve ardıç ağacı kokulu bir gün oldu kısacası.

Ankaraya giderim bıyıklı baştankara çekmeye

2008-11-29T11:57:00.000-08:00

bir sonbahar sabahı düştük ankara yollarına. makksat muhabbet, fırsat olursa moganda üç beş bıyıklı baştankara çekerim ümidi içimde :) sisli ankara sabahları bize fotoğraf vermedi ama yediğimiz içtiğimiz bizim oldu. bir dahaki sefere artık.

doğada fotoğrafçılık zor sanat

2008-11-29T11:26:00.000-08:00

sitedeki çekilen fotoğrafların kamera arkalarını ve günlüklerini yayınlamayı planlıyorum. bu fotoğrafta görüldüğü gibi hamallık şart. sabahın köründe sıcak yatak terkedilecek. gözler uykuya hasret aç karna yola çıkacak karga b.kunu yemeden.. eee malum fotoğraf işi ışık işi . sabah güneşini kaçırmamak lazım.

trakuş dergi

2008-11-29T08:45:00.000-08:00

www.trakus.org dergi yayınlandı. dergide ben de varım :)

link : http://www.trakus.org/kods_bird/trakusdergi01/2008_1_ek/index.html

sigma 300-800 sigmanın canavarı

2008-11-29T08:20:00.000-08:00

elimdeki eski 50-500 lensim beni mutlu etmemeye başladığında sıkıntılı bir lens araştırma sürecine girdim. amaç kuşları çekmekse ne yazık ki ülkemizde çok ürkek olan kuşlar için uzun odaklı bir lens gerekir diye düşündüm. www.birdfocus.nl sitesinden rein hoffmanın da fotolarından da etkilenerek 300-800 lensimi aldım. kendisi zaten pahalı olan bu lensin yanına gitzo karbon fiber üç ayak ve gimbal kafa , sc 17 kablo extender derken bir hayli masrafa girdim :)

sıvacı kuşu

2008-11-29T07:37:00.000-08:00

3 yıl önce ilk karşılaştığımda şaşkınlıkla izlediğim kuşlardandır sıvacı. fotoğrafını çekmek içinse bir hayli uğraşmadım dersem yalan olur :) bu fotoğraftaki gibi bir portre oldukça emek ve gözlem isteyen bir çalışma. iyi bir ekipman ve iyi bir ışık ve sabır sonucu oluştuç